Sunday, 21 August 2016

முதுமை

காலம் போகிற போக்கில்
இளமையை பறித்துக்கொண்டு
வாழ்க்கையை முதுமை கூட்டில்
சிறை வைத்துச் செல்கிறது.
தனிமை விரும்பி இளசுகளின்
காலம் கடந்துவிடும் வெறுப்பில்
சொல் உமிழ்தல்களில்
தனக்குத் தானே பாரமாகி,
தன் இயலாமையால்
யாரையாவது சார்ந்தே
முதுமைகள் காலம் நகர்த்துகின்றன.
எங்கோ ஒரு முதுமையின்
இறப்பின் செய்தியில்
பய உணர்வை மறைத்து
சோகத்தை வெளிக்காட்டி
எங்கோ ஒர் முதுமையின்
முகம் கவிழ்ந்துக்கிடக்கிறது
தனக்காக எழுதப்பட்ட நாளை எண்ணி.
முதுமைகளின்
உள் எழும் எண்ணங்களும்
சொல்லப்படாத வார்த்தைகளும்
என்றேனும் சாம்பலாகி
காற்றிலும் கடலிலும்
கறைந்துக்கொண்டிருக்கும்.
பருவங்கள் வரையறுக்கப்பட்ட
இந்த வாழ்க்கையில்
கிடைக்காதோ முதுமை விலக்கு?

- ராம்ஈஷ்

Follow by Email