Sunday, 21 August 2016

வாழ்கை

வாழ்க்கை
அதன் உள்வரை ஆராய்பவனுக்கு
தத்துவார்த்த ஞானங்களையும்
ரசித்து வாழ்பவனுக்கு
இனிமையான அனுபவங்களையும்
அள்ளித்தந்துக்கொண்டிருக்கிறது.



- ராம்ஈஷ்.

சுதந்திரம்

இந்த எல்லைகளற்ற வெளியை
தன் இறக்கைகளால்
அளந்துக்கொண்டிருக்கும்
பறவைக்குத் தெரியும்
அடைப்பட்டதின் வலியும்
சுதந்திரத்தின் மகிழ்ச்சியும்.


- ராம்ஈஷ்.

காத்திருத்தல்

முற்றுப் பெறாத எழுத்துக்கள்
சிதறிக் கிடக்கின்றன சொற்களாய்
என்னுள் உழன்றுக்கொண்டு
என்றேனும் கவிதைகளாய்
உருபெறும் என்று.

- ராம்ஈஷ்

முதுமை

காலம் போகிற போக்கில்
இளமையை பறித்துக்கொண்டு
வாழ்க்கையை முதுமை கூட்டில்
சிறை வைத்துச் செல்கிறது.
தனிமை விரும்பி இளசுகளின்
காலம் கடந்துவிடும் வெறுப்பில்
சொல் உமிழ்தல்களில்
தனக்குத் தானே பாரமாகி,
தன் இயலாமையால்
யாரையாவது சார்ந்தே
முதுமைகள் காலம் நகர்த்துகின்றன.
எங்கோ ஒரு முதுமையின்
இறப்பின் செய்தியில்
பய உணர்வை மறைத்து
சோகத்தை வெளிக்காட்டி
எங்கோ ஒர் முதுமையின்
முகம் கவிழ்ந்துக்கிடக்கிறது
தனக்காக எழுதப்பட்ட நாளை எண்ணி.
முதுமைகளின்
உள் எழும் எண்ணங்களும்
சொல்லப்படாத வார்த்தைகளும்
என்றேனும் சாம்பலாகி
காற்றிலும் கடலிலும்
கறைந்துக்கொண்டிருக்கும்.
பருவங்கள் வரையறுக்கப்பட்ட
இந்த வாழ்க்கையில்
கிடைக்காதோ முதுமை விலக்கு?

- ராம்ஈஷ்

அக்கம் பக்கம்

ரயில் நிலையத்தில்
முன்பின் தெரியாத நபர்
அருகில் நின்று
கைப்பேசியில் பேசிய சப்தத்தில்
அவரின் ஒரு வார குடும்ப நிகழ்வுகள்
பரிச்சயமானது
அங்கிருந்த அனைவருக்கும்.


- ராம்ஈஷ்.

Sunday, 22 February 2015

இரவு

உறக்கம் தொலைத்த இரவு
நீள்கிறது
அண்ணாந்து பார்க்கையில்
நானும் மின்விசிறியும்
ஒன்றாகிப்போனோம்.
சுழலும் எண்ணங்கள்
கோர்வையற்று திரிந்து
கதம்ப சோறாகிக் கொண்டிருக்கிறது
கனவு குதிரைகள் தயார் நிலையில்
வேற்றுலக பயணத்திற்கு
ஆனால் உள் வைத்த உறக்கத்தை
புறம் தேடி காணவில்லை
அனைவருக்குமான இரவு
உறங்கிக் கொண்டிருக்கையில்,
எனக்கான இரவு
விடிந்துக் கொண்டிருக்கிறது
கடிகார முட்களின் நகர்வில்.

- ராம்ஈஷ்

Tuesday, 10 February 2015

திங்கட்கிழமை

திங்கட்கிழமை
வாரத்திலேயே பிடிக்காத
நாளாகிக்கொண்டிருக்கிறது.
திங்கள் கோணல்
வாரம் முழுக்க கோணலாகிறது
அலுவலகத்தில்.
கோணலாக இருந்தாலும்
அடித்துப் பிடித்து
அவிழ்த்துவிட்ட கன்னுக்குட்டி
தாய்ப் பசுவைத்தேடி ஓடுவது போல
ஓட வேண்டியிருக்கிறது
ஞாயிற்றுக்கிழமையைத் தேடி.
முகம்மலர சனிக்கிழமையை கடந்து
ஞாயிற்றுக் கிழமையில்
நுழைந்தால்,
எரிக்காத கற்பூரம்
காற்றில் கரைவது போல்
விடுமுறையும் கடந்து
விடிந்து விடுகிறது.
விழித்தவுடன்
கையில் கிடைத்த பலூனை,
ஊதி உடைத்தக் குழந்தை போல்
சோகம் அப்பிக்கொண்ட முகத்துடன்
நாட்காட்டியைப் பார்த்தால்
மீண்டும் திங்கட்கிழமை.


- ராம்ஈஷ்

Follow by Email